Podkład mineralny - zapewnia naturalny i zdrowy wygląd oraz satynowe wykończenie. Do wyboru trwałe i lekkie podkłady w czterech kategoriach (rozświetlające, intensywnie kryjące, pół-matowe, matowe) oraz w sześciu wersjach kolorów (złote, płowożółte, oliwkowe, chłodne, ciepłe, beżowe).

Róż mineralny – szeroki wybór różów które pozwolą ożywić każdy makijaż. Pomogą również skorygować kształt twarzy, a jeśli będzie trzeba zmienią makijaż delikatny w wieczorowy. Do wyboru trzy style różów (połyskujące, lśniące, matowe).

Korektor mineralny – zatuszuje niedoskonałości, wyrówna kolor oraz zrównoważy cerę. Korektor nałożony na powiekę będzie doskonałą bazą pod cienie.

Puder mineralny – utrwali makijaż po nałożeniu podkładu. Bronzery nadają efekt opalenizny osobom, które powinny unikać słońca. Mieszając je z pudrami sypkimi otrzymamy odcień pasujący do naszej cery. Transparentne pudry sypkie nadają delikatny kolor i zadziałają matująco.

Kosmetyki do makijażu oka – duży wybór kolorów uwolni wyobraźnię i pomoże uzyskać makijaż oczu na każdą okazję. W naszej ofercie cienie do powiek w trzech kategoriach (perłowe, lśniące, matowe), cienie do brwi, dzięki którym nadasz swoim brwiom wyrazisty wygląd oraz delikatnie je wymodelujesz oraz eyelinery, które znakomicie podkreślą linię rzęs.

Pędzle do Makijażu – pędzle z miękkich włókien z bambusową rączką uczynią nakładanie makijażu zadaniem prostym i przyjemnym jak nigdy dotąd.

Zacznij od dokładnego oczyszczenia skóry. Niezależnie od pory roku, zawsze odpowiednio przygotuj twarz przed nakładaniem makijażu. Użyj kremu nawilżającego, w dzień z filtrem przeciw-słonecznym, dostosowanego do pogody. Pamiętaj krem o gęstszej konsystencji jest świetny w czasie chłodu, podczas gdy rzadsza konsystencja pozwala skórze oddychać w warunkach upału i dużej wilgotności.
Wybierz kolory dominujące w naturze w danej porze roku. Np. ciemne zimowe nieba mogą zainspirować cie do używania ciemno-niebieskich cieni do powiek. Jaśniejsze letnie nieba mogą skłonić cię do poeksperymentowania z błękitnym eyelinerem. To dlatego pastelowe szminki są bardziej popularne wiosną niż jesienią, jeśli kiedyś się nad tym zastanawiałaś.
Używaj tekstur wpisujących się w klimat w twoim regionie. W cieplejsze miesiące, pomyśl dwa razy zanim zdecydujesz się na ciężki podkład płynny, który bardziej nadawałby się na chłód. Jednocześnie weź pod uwagę, ze względu na swój komfort, że lepkie błyszczki wydają się obciążać wargi w lecie lecz w zimie wsiąkną w spragnioną wysuszoną skórę.
Upewnij się, że zmiany, których dokonujesz są wyraźnie widoczne i skorelowane z oczywiście zmiennymi kolorami każdej pory roku. Np., nawet jeśli brąz we wszystkich swoich ziemskich wcieleniach jest jednym z głównych kolorów makijażu, to częste noszenie rdzawo brązowych cieni w zimie i zwykłe przejście w ciemniejsze miedziane odcienie w zimie stanowi ledwo dostrzegalną różnicę. Abyś mogła być zauważona, twój jesienny makijaż oczu mógłby być żywym pomarańczem dyni, zastąpionym odmienną rodziną kolorów zimą, próbując czegoś w stylu połyskujących płatków śniegu lub północnej szarości. Jeśli jesteś bardziej konserwatywna, możesz używać bardziej spójnej kolorystyki.
Sama przygotowuj kosmetyki. Jeśli masz trudność z odnalezieniem koloru, który dokładnie odwzorowuje to co uważasz za piękne w naturze, mieszaj różne produkty, tekstury i kolory według upodobania. Np. możesz odtworzyć kolor czerwono-złotych liści, które zauważyłaś w czasie jesieni łącząc czerwoną szminkę z zawierającym złoto błyszczykiem. Jeśli mieszkasz w dużym mieście, gdzie przebłyski natury są nieczęste, szukaj inspiracji przeglądając zdjęcia.
Projektuj swój swój wygląd używając elementów które współgrają ze sobą.

Twój odcień jest chłodny, jeśli:

Twoja skóra: ma odcień różowy, beżowy lub brązowy.
Twoje włosy: mają kolor jasnobrązowy, blond, ciemnobrązowy lub czarny.
Twoje oczy: są niebieskie, szare lub ciemnobrązowe.

Twój odcień jest ciepły, jeśli:

Twoja skóra: ma odcień złotawy lub oliwkowy.
Twoje włosy: mają kolor złotawy, czerwony lub rudy.
Twoje oczy: są zielone lub brązowe.

Twój odcień jest neutralny, jeśli:

Twoje odcienie ciepłe i chłodne są w równowadze. Taka sytuacja dotyczy większości kobiet.

Jeśli twój odcień jest chłodny, powinnaś wybierać, cienie do powiek, róże i szminki w kolorach z grupy chłodnych. Grupa chłodnych kolorów to różowe i różane a także fuksje, fiolety, lawendowe, ciemnych winogron, wiśniowe i kolory czerwonych win.

Jeśli twój odcień jest neutralny, powinnaś wybierać, cienie do powiek, róże i szminki w kolorach z grupy neutralnych. Za neutralne uważa się kolory liliowe, jagodowe, śliwkowe, żurawinowe. Są to kolory dobre dla skóry o tonacji chłodnej do neutralnej ze wskazaniem na neutralną.
Koral i czerwień również klasyfikuje się jako neutralne. Obejmują one kolory brzoskwiniowe, koralowe, pomarańczowe, dojrzewającego wina, brązowo-czerwone, oraz wszystkie odcienie czerwonego oprócz czerwieni z odcieniem niebieskawym, które uważa się za zimne. Korale i czerwienie dobre są dla skóry o tonacji neutralnej do ciepłej ze wskazaniem na neutralną.

Jeśli twój odcień jest ciepły, powinnaś wybierać, cienie do powiek, róże i szminki w kolorach z grupy ciepłych. Za ciepłe uważa się beże i brązy, które zawierają: brązowe, miedziane, brunatne, szaro-brązowe, złote , mocha, żółte. Beże i brązy są dobre dla odcieni od ciepłego do neutralnego.

Wiedząc jak określić odcienie skóry, powinnaś potrafić dobrać perfekcyjny makijaż pasujący do twojej skóry. Ale pamiętaj, że są to tylko ogólne wskazówki od których istnieją wyjątki. Wybieraj jaśniejsze lub ciemniejsze odcienie swoich kolorów. Kosmetyki mineralne pozwalają na nieograniczoną zabawę kolorami. Zachęcamy do eksperymentowania. Jakikolwiek kolor sprawi, że poczujesz się zadowolona i piękniejsza będzie kolorem dla ciebie!

Czym są kosmetyki naturalne w Europie? Jak są definiowane?

Poniżej wytyczne Unii Europejskiej na temat naturalnych produktów kosmetycznych zaaprobowane przez Komisje Ekspertów do spraw Produktów Kosmetycznych w sierpniu 2000 roku.

I. Wstęp

„Kosmetyki naturalne” są tematem złożonym i emocjonalnym. Krytyka konsumpcjonizmu, przekonania światopoglądowe takie jak interakcja ciała i duszy (ezoteryka), naturalne właściwości lecznicze a także strategie marketingowe odgrywają tutaj bardzo ważną rolę.

Na rynku Europejskim można znaleźć wiele produktów kosmetycznych, które określa się mianem kosmetyków naturalnych, choć zawierają wiele składników, które nie są naturalne. Użycie terminu „kosmetyki naturalne” oraz wytyczne dotyczące procesu ich wytwarzania, marketingu, etykietowania różnią się  w zależności od kraju. Kosmetyki naturalne w Europie wymagają ustanowienia wspólnej definicji oraz odpowiednich wytycznych.

Celem ustanowienia tych wytycznych jest zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa w używaniu tych produktów oraz uniknięcie wprowadzających w błąd twierdzeń producentów.

II. Definicja

Termin „naturalne produkty kosmetyczne” oznacza wszystkie produkty kosmetyczne składające się z substancji naturalnych produkowanych (pozyskiwanych i przetwarzanych) w sposób określony poniżej.

„Substancje naturalne” są wszelkimi substancjami pochodzenia roślinnego, zwierzęcego lub mineralnego, a także ich mieszaninami.

W doborze tych substancji szczególna uwagę kładzie się, aby upewnić się że nie zawierają one żadnych zanieczyszczeń szkodliwych dla ludzkiego zdrowia. Producent kosmetyków naturalnych powinien wziąć pod uwagę również możliwe działanie alergenne używanych substancji naturalnych.

Składniki naturalne powinny być pozyskiwane i przetwarzane za pomocą metod fizycznych (np. wyciskanie, wirowanie frakcjonujące, destylacja, ekstrakcja, perkolacja, techniki adsorpcyjne, mrożenie, suszenie), mikrobiologicznych lub enzymatycznych. Mikroorganizmy i enzymy powinny być używane wyłącznie w metodach mikrobiologicznych i enzymatycznych. Ekstrakcję można przeprowadzać z użyciem wody, alkoholu etylowego lub innych właściwych rozpuszczalników mających pochodzenie naturalne.

Do produkcji kosmetyków naturalnych można używać substancji zapachowych wyłącznie takich których nazwy i definicje zgodne są ze standardami międzynarodowymi ISO 9235, oraz tych wyszczególnionych w niniejszych wytycznych, które zostały wyizolowane za pomocą metod fizycznych. Syntetycznie wytwarzane olejki eteryczne, identyczne z naturalnymi perfumy i chemicznie przetwarzane składniki naturalne nie powinny być używane w kompozycjach perfum etykietowanych jako naturalne. Poniższe konserwanty (substancje identyczne z naturalnymi), które są wyszczególnione w aneksie VI części 1 Dyrektywy Rady Europejskiej 76/768/ECC mogą być używane pod warunkiem zachowania zastrzeżeń tam podanych:

• Kwas benzoesowy i jego sole,
• Kwas propionowy i jego sole,
• Kwas salicylowy i jego sole,
• Kwas 4-hydrobenzoesowy, jego sole i estry,
• Kwas mrówkowy,
• Kwas fenoksyetylowy,
• Fenylometanol,
• Kwas sorbinowy.

Naturalne produkty kosmetyczne zawierające któryś z tych konserwantów muszą zawierać czytelną informacje „konserwowane …” oraz nazwę konserwantu obok wskazania „naturalny produkt kosmetyczny”.

Emulgatory otrzymywane w procesie hydrolizy, estryfikikacji lub re-estryfikacji z poniższych substancji naturalnych, mogą być używane do produkcji naturalnych produktów kosmetycznych:

• Tłuszcze i oleje,
• Woski,
• Lecytyny,
• Lanolina,
• Mono-, oligo- i polisacharydy
• Białka,
• Lipoproteiny.

III. Nomenklatura

Produkty kosmetyczne spełniające warunki zamieszczone w niniejszych wytycznych mogą być etykietowane dodatkową informacją “naturalne produkty kosmetyczne” łatwo widocznymi i czytelnymi literami.

IV. Bezpieczeństwo naturalnych produktów kosmetycznych

Do kosmetyków naturalnych mają zastosowanie prawne zastrzeżenia dotyczące produktów kosmetycznych będące w mocy w krajach które przystąpiły do Częściowego Porozumienia w dziedzinie Zdrowia Socjalnego i Publicznego.

W szczególności nie powinny one powodować szkody dla ludzkiego zdrowia jeśli są używane w normalnych lub racjonalnie przewidywalnych warunkach.

W określaniu bezpieczeństwa naturalnych produktów kosmetycznych, należy posługiwać się najbardziej odpowiednimi dostępnymi danymi na temat toksyczności wszystkich obecnych składników, włączając w to składniki naturalne, ze szczególnym uwzględnieniem poniższej uwagi.

Naturalne składniki są złożonymi mieszaninami,  które muszą być definiowane dostatecznie szczegółowo by umożliwić identyfikacje składu i działania każdego ze składników; W przypadku gdy jakieś dane toksykologiczne na temat składników naturalnych są niedostępne, należy dołączyć naukowe uzasadnienie.

Czym jest krem?

Funkcje kremu.
Kremów używa się w celu dostarczania i utrzymywania leków lub składników odżywiających na powierzchni skóry. Zarówno składniki tłuszczowe jak i wodne mogą być tutaj używane jako nośnik. Skóra ma ograniczoną zdolność wchłaniania wielu tłuszczy i niektórych związków chemicznych, reaguje także na substancje działające powierzchniowo takie jak ekstrakty z ziół i esencje kwiatowe.

Skuteczność kremu.
Zależy bezpośrednio od jakości dodawanych składników, ich koncentracji i dopasowania oraz tym jak efektywnie fazy tłuszczowa i wodna utrzymują te składniki na powierzchni skóry oraz jak wspomagają ich wchłanianie. To w jaki sposób ekstrakty roślinne są przygotowywane jest sprawą kluczową dla skuteczności kremu.

Jakie substancje mogą być składnikami kremu?
Jak już zostało wspomniane krem składa się z dwóch podstawowych komponentów jakimi są faza tłuszczowa i faza wodna. Do jednej lub drugiej dodawać można substancje rozpuszczalne odpowiednio w tłuszczu lub w wodzie zgodnie z zamierzoną funkcją planowanego kremu. Przykłady najczęściej dodawanych składników zostały opisane poniżej.

Składniki fazy wodnej.
Faza ta zwykle stanowi z 50% do 80% masy kremu i składa się z wody jako podstawowego komponentu. Woda jest podstawowym rozpuszczalnikiem na ziemi i jest niezbędna do życia. Jakość wody, poziom jej zanieczyszczenia, mają znaczący wpływ na jakość kremu którego jest składnikiem.

Składniki rozpuszczalne lub mieszalne w wodzie obejmują:

• Wodne i alkoholowe ekstrakty ziół.
• Sole mineralne oraz inne rozpuszczalne w wodzie związki chemiczne włączając witaminy.
• Gliceryna. Jest składnikiem mieszalnym w wodzie dającym kremom efekt zmiękczający i poprawiający konsystencje.
• Esencje kwiatowe.
• Konserwanty.
  Woda jest idealnym środowiskiem dla wzrostu bakterii oraz pleśni i jeśli krem nie jest zużywany w krótkim czasie lub nie jest prawidłowo przechowywany w lodówce to wymaga zastosowania konserwantów.
  Istnieje wiele konserwantów chemicznych oraz kilka skutecznych konserwantów naturalnych uzyskiwanych z części roślinnych lub innych składników naturalnych poddanych chemicznej obróbce. Dwa popularne konserwanty naturalne to ekstrakt z nasion i miąższu grejpfruta (Citrus seed extract) orz konserwant otrzymywany z aminokwasu glicyny (Sodium hydroxymethylglycinate).

Składniki fazy tłuszczowej.
Faza ta zwykle stanowi 15% do 80% masy kremu i jest kluczowa dla konsystencji oraz własności kosmetycznych kremu. Duża część tej fazy składa się z czynnika emulgującego oraz mieszanki olejów roślinnych i tłuszczy zwierzęcych.
Poniżej krótkie wyszczególnienie najbardziej typowych olejów oraz tłuszczy używanych w kremach.

Oleje roślinne – można podzielić na pięć podstawowych rodzajów:

1. Oleje i tłuszcze nasycony.
   np. olej kokosowy – olej nasycony z palmy kokosowej.
   np. olej z Jojoby – naturalnie nasycony ciekły wosk otrzymywany z nasion Jojoby.
2. Oleje jednonienasycone (omega 9).
   np. oliwa z oliwek
3. Oleje wielonienasycone (omega 6).
   np. olej migdałowy z kwasami omega 9 i omega 6.
   np. olej z pestek winogron i olej słonecznikowy – oleje bogate w kwasy omega 6 i niewielką ilość omega 9.
4. Oleje wielonasycone (omega 3).
   np. olej lniany – bogaty w kwasy omega 3. Grupa najbardziej podatna na utlenianie.
5. Oleje specjalistyczne
   np. olej z wiesiołka i nasion ogórecznika, zawierają wysokie stężenia GLA (kwas gammalinolenowy).

Oleje i tłuszcze zwierzęce

1. Smalec oraz inne tłuszcze zwierzęce wypadły z mody i zostały zastąpione przez bardziej akceptowalne kosmetycznie oleje roślinne.
2. Olej z Emu uzyskiwany z okolic wątroby Emu jest coraz częściej używany jako substancja lecznicza w przypadku zapaleń i bólu.
3. Olej uzyskiwany z przełyku młodych osobników Burzyka, zawiera olej trawionych ryb. Praktycznie niedostępny w Polsce.

Oleje rybne

Olej z wątroby dorsza i inne oleje rybne bogate w tłuszcze omega 3.

Inne składniki fazy tłuszczowej:

• Olejki eteryczne (na przykład olejek lawendowy i olejek z mięty pieprzowej)
• Napary i ekstrakty ziołowe (na przykład kwiaty nagietka w oliwie z oliwek).
• Emulgatory.
• Antyutleniacze (patrz niżej).

Emulgatory.

Znane również jako surfaktanty (substancje powierzchniowo czynne), są to zwykle sole organiczne o liniowej budowie cząsteczkowej z jednym końcem „wodolubnym” (hydroflowość) i drugim „tłuszczolubnym” (lipoflowość). Działają „siedząc” na jednej powierzchni miceli tłuszczu i stykając się z fazą wodną redukują „tarcie powierzchniowe” pomiędzy fazami umożliwiając formowanie się stabilnej emulsji tworzącej krem.
Emulgatory są szerokim i skomplikowanym zagadnieniem i w tym artykule omówiona będzie tylko często stosowana substancja zwana woskiem emulgującym. Jest on łatwy w użyciu i pozwala na mieszanie dużej ilości składników. Wosk ten jest otrzymywany w wyniku chemicznej obróbki oleju palmowego, różnice w procesie wytwarzania powodują zróżnicowanie własności emulgatora. Wosku używa się zwykle w stężeniu wagowym 6% – 15%. Sięgnij po informacje na temat konkretnego produktu by wybrać optymalną proporcje, temperaturę i czas mieszania niezbędny do utworzenia stabilnej emulsji.

Antyutleniacze

Antyutleniacze “uodparniają” oleje na utlenianie w obecności powietrza i światła utleniając się samemu i chroniąc przy tym chemiczne wiązania oleju. Wydłużają czas przydatności olejów.
Są szczególnie potrzebne olejom nienasyconym (większość olejów roślinnych), ale nie są wymagane dla olejów takich jak olej parafinowy. Nieprzetworzone oleje roślinne zawierają naturalne antyutleniacze w większości tracone podczas obróbki.

Naturalne utleniacze:
- Witamina E otrzymywana z olejów roślinnych. Jest dostępna w kapsułkach witaminy E lub w postaci płynnego koncentratu.
- Ekstrakt z liścia rozmarynu.

Sprzęt potrzebny do wytwarzania kremu w domu

• Źródło ciepła, najlepiej gazowe, na dwa rondle służące do podgrzewania w wody (gorąca kąpiel).
• Dwa wysokie nierdzewne lub emaliowane naczynia o prostych bokach, na tyle duże by pomieścić objętość kremu który ma być zrobiony. Obydwa naczynia powinny mieścić się w rondlach wypełnionych odpowiednią ilością wodą w celu podgrzewania składników.
• Nierdzewna szpatułka, podłużny termometr spirytusowy oraz mieszadło wystarczająco długie by sięgnąć do dna obu naczyń (mniej więcej 20 cm)
• Waga z dokładnością pomiaru 1 grama i ładownością do 5kg.
• Cylinder miarowy o objętości 100 mL.
• Duży rondel służący do chłodzenia w wodzie.
• Czysta powierzchnia, najlepiej zlewu jako miejsce pracy.
• Słoiki o pojemności odpowiedniej by pomieścić docelową ilość kremu i miejsce gdzie można będzie je wygodnie napełniać, np. blat stołu.

Bezpieczeństwo.
Podgrzewając tłuszcze zawsze pamiętaj o zachowaniu bezpieczeństwa. Najlepiej mieć przy sobie w pogotowiu gaśnicę i mokrą szmatę lub ręcznik.

Procedury przygotowania kremu krok po kroku:

Dla początkujących.

• Najlepiej zacząć od prostej receptury takiej jak ta przedstawiona poniżej, przygotowując małe ilości składników aby następnie przygotować bazę kremową.
• Jeśli się to powiedzie spróbuj dodać inne składniki. Doświadczenie i praktyka umożliwi w końcu uzyskanie stabilnego i kosmetycznie zadowalającego kremu z kilku składników.
• Składniki wrażliwe na temperaturę powinny być dodawane do kremu bazowego w najniższej możliwej temperaturze.
• W praktyce często dodaje się komponent tłuszczowy do wody, ale podczas prób na małą skalę lepiej jest dodawać wodę do tłuszczu co pozwala uniknąć utraty tłuszczu przylepionego do powierzchni naczynia w którym tłuszcz jest trzymany.
• Dodanie chłodniejszych składników może przyśpieszyć proces ścinania więc należy zachować ostrożność podgrzewając je w ciepłej kąpieli wodnej.
• Ważne jest by zawsze zapisywać użytą recepturę i wszystkie składniki dodawane do przygotowywanego kremu. Umożliwia to uczenie się na sukcesach i porażkach których się doznało w celu ulepszenia receptury w kolejnych próbach. Zawsze planuj i zapisuj kolejność oraz sposób dodawania każdego składnika kremu.
• Wiele składników w szczególności tłuszczowych łatwiej i szybciej zmierzysz za pomocą wagi. W przypadku składnika wodnego można przyjąć ze 10 mL waży 10 g, a tłuszczowego 10 mL waży 9 g.
• Staraj się nie zanieczyścić składników podczas przekładania z naczynia do naczynia.
• Sprawdź czystość wszystkich składników. Ubierz starą koszulę lub inną wolną od pyłu odzież oraz siatkę na włosy.

Procedura

1. Przygotuj bazę kremową odmierzając komponent tłuszczowy do większego naczynia a komponent do mniejszego. Faza tłuszczowa musi zawierać emulgator. Podgrzej obydwa naczynia wkładając je do rondli z wodą by uniknąć bezpośredniego kontaktu z elementem grzejącym przez co uniknąć nadmiernego podgrzania.
2. Mieszaj składniki regularnie szpatułka aby równomiernie rozprowadzić ciepło. Kontroluj temperaturę termometrem. Typowa temperatura przed zmieszaniem składników to 80°C dla fazy wodnej i 70°C dla tłuszczy.
3. Gdy składniki osiągną wymaganą temperaturę i używane woski zostaną stopione, zmieszaj je razem oddalając obydwa naczynia od źródła ciepła i wlewając składnik wodny do tłuszczy. Mieszaj energicznie lub użyj elektrycznego mieszadła by stworzyć emulsję.
4. Kontynuuj mieszanie przez 1-2 minut aby emulsja mogła się uformować. Staraj się nie wmieszać powietrza do mikstury, trzymaj mieszadełko zanurzone w kremie.
5. Szybko ochłodź mieszaninę do około 55°C wkładając naczynie do rondla z zimną wodą w dalszym ciągu mieszając emulsję.
6. Wciąż mieszając dodaj pozostałe składniki włączając omega 3 i olejki eteryczne. Usuń ścięty krem z brzegów i spodu naczynia. Jeśli potrzeba używaj lekko podgrzanej wody aby zmniejszyć tempo studzenia. Zamieszaj ponownie unikając wmieszania powietrza.
7. Pozostaw płynną emulsję na minutę lub dwie i postukaj w podstawę naczynia by usunąć bąbelki.
8. Po osiągnięciu 44°C lub zauważeniu znaków gęstnienia (gdy emulsja zaczyna się ścinać, zwykle w okolicy 42°C) przelej emulsję do słoików. Należy zrobić to sprawnie, gdyż krem może się ściąć szybko i kąpieli w ciepłej wodzie może być jedynym ratunkiem by ukończyć przelewanie.

Zamykanie słoików i etykietowanie

1. Pozwól by krem ostygł do temperatury pozwalającej na dotknięcie palcem, zanim zamkniesz słoiki, tak by uniknąć kondensacji na spodzie wieczka co może prowadzić do wzrostu pleśni.
2. Przed zamknięciem sprawdź krem w słoiku i wieczko czy nie zawierają jakichś powierzchniowych zanieczyszczeń.
3. Kiedy krem się zetnie, sporządź etykietkę z nazwą kremu, datą ważności, zaleceniami dotyczącymi przechowywania, numerem partii i najlepiej szczegółami składu oraz instrukcją użycia.

Czynniki mające wpływ na stabilność kremu.

Konsystencja emulsji tworzącej krem zależy od:

• Charakterystyki emulgatora, jego dopasowania do danego procesu
• Proporcji fazy tłuszczowej w kremie. Czym więcej tłuszczu, tym gęstszy i potencjalnie mniej stabilny krem oraz potrzeba większej ilości emulgatora.
• Rozmiaru miceli tłuszczu w emulsji. Czym są mniejsze, większa jest powierzchnia pomiędzy komponentem tłuszczowym i wodnym i tym stabilniejszy krem. W praktyce, mniejsze micele osiąga się używając elektrycznego mieszadła.

Po utworzenia emulsji jej stabilność zależy od:

• Soli chemicznych które mają wpływ i mogą zmieniać „tłuszczolubność” i „wodolubność” końców cząsteczki emulgatora. Unikaj używania wody z dużą zawartością soli mineralnych.
• Alkoholu. Jego zawartość powyżej 5% a szczególnie powyżej 10% może destabilizować emulsję.
• Składników roślinnych z dużą zawartością substancji kleistych i ściągających które „rywalizują” o wodę w kremie.

Dodawanie składników do bazy kremowej.

• Oleje lecznicze – Ziołowe napary olejowe mogą być dodawane w ilości do 5% objętości kremu. Krem składa się głównie z wody i jest w stanie „zaakceptować” dodatkowe tłuszcze tylko do pewnej proporcji, później tłuszcze wydzielają się z emulsji.
• Ekstrakty ziołowe – Mogą być dodawane w ilości do 20% całkowitej objętości kremu (mniej przy większej zawartości alkoholu). Najlepiej dodawać je powoli i oddzielnie.
• Olejki eteryczne – Dodawane zwykle w ilości od 0.1% do 1% całkowitej objętości kremu w zależności od potrzeb. Powinny być dodawane do kremu w możliwie najniższej temperaturze.
• Kremy zawierające silnie nienasycone oleje takie jak olej lniany powinny być dodawane do kremu bazowego w możliwie najniższej temperaturze. Krem wynikowy powinien być przechowywany w ciemnych szczelnie zamkniętych pojemnikach, w chłodnym miejscu i z daleka od światła.
• Dodawanie żelu aloesowego. – Zeskrob żel ze świeżych liści aloesu i zmieszaj je mieszadełkiem elektrycznym aż do uzyskania płynnej konsystencji. Dodaj i zmieszaj identyczną wagowo ilość gliceryny. Przefiltruj uzyskany płyn przez drobne sitko. Gliceryna działa konserwująco na żel który można przechowywać do przyszłego użycia w lodówce. Pozwala również na udane łączenie żelu z bazą kremową. Żel aloesowy jest wrażliwy na ciepło i powinien być dodawany w niskiej temperaturze.

Uwaga: Receptury kremów z dodatkami mają indywidualną charakterystykę stabilności. Kwestią prób i błędów jest uzyskanie receptury dającej stabilny krem oraz powtarzalne efekty.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Receptury kremów opartych na składnikach naturalnych

Poniżej znajduje się receptura na 200 gram nawilżającego kremu naturalnego zawierającego antyutleniacz pochodzenia roślinnego. Przypomnijmy ponownie o planowaniu i dokumentowaniu szczegółów przygotowywania kremu. Należy również dołożyć należytej staranności podczas odmierzania składników.
Pogrubiona faza tłuszczowa oraz wodna poniżej tworzą bazę kremowa. Do niej można dodać składniki NAWILŻAJĄCE, do MASAŻU lub PRZECIW EGZEMIE. Na dole tabelki znajdują się trzy sugerowane substancje zapachowe. W przypadku kremu do masażu substancja zapachowa jest już częścią receptury. Przygotowując krem w domu dodaj zapachy które sobie życzysz.