Czym jest krem?

Funkcje kremu.
Kremów używa się w celu dostarczania i utrzymywania leków lub składników odżywiających na powierzchni skóry. Zarówno składniki tłuszczowe jak i wodne mogą być tutaj używane jako nośnik. Skóra ma ograniczoną zdolność wchłaniania wielu tłuszczy i niektórych związków chemicznych, reaguje także na substancje działające powierzchniowo takie jak ekstrakty z ziół i esencje kwiatowe.

Skuteczność kremu.
Zależy bezpośrednio od jakości dodawanych składników, ich koncentracji i dopasowania oraz tym jak efektywnie fazy tłuszczowa i wodna utrzymują te składniki na powierzchni skóry oraz jak wspomagają ich wchłanianie. To w jaki sposób ekstrakty roślinne są przygotowywane jest sprawą kluczową dla skuteczności kremu.

Jakie substancje mogą być składnikami kremu?
Jak już zostało wspomniane krem składa się z dwóch podstawowych komponentów jakimi są faza tłuszczowa i faza wodna. Do jednej lub drugiej dodawać można substancje rozpuszczalne odpowiednio w tłuszczu lub w wodzie zgodnie z zamierzoną funkcją planowanego kremu. Przykłady najczęściej dodawanych składników zostały opisane poniżej.

Składniki fazy wodnej.
Faza ta zwykle stanowi z 50% do 80% masy kremu i składa się z wody jako podstawowego komponentu. Woda jest podstawowym rozpuszczalnikiem na ziemi i jest niezbędna do życia. Jakość wody, poziom jej zanieczyszczenia, mają znaczący wpływ na jakość kremu którego jest składnikiem.

Składniki rozpuszczalne lub mieszalne w wodzie obejmują:

• Wodne i alkoholowe ekstrakty ziół.
• Sole mineralne oraz inne rozpuszczalne w wodzie związki chemiczne włączając witaminy.
• Gliceryna. Jest składnikiem mieszalnym w wodzie dającym kremom efekt zmiękczający i poprawiający konsystencje.
• Esencje kwiatowe.
• Konserwanty.
  Woda jest idealnym środowiskiem dla wzrostu bakterii oraz pleśni i jeśli krem nie jest zużywany w krótkim czasie lub nie jest prawidłowo przechowywany w lodówce to wymaga zastosowania konserwantów.
  Istnieje wiele konserwantów chemicznych oraz kilka skutecznych konserwantów naturalnych uzyskiwanych z części roślinnych lub innych składników naturalnych poddanych chemicznej obróbce. Dwa popularne konserwanty naturalne to ekstrakt z nasion i miąższu grejpfruta (Citrus seed extract) orz konserwant otrzymywany z aminokwasu glicyny (Sodium hydroxymethylglycinate).

Składniki fazy tłuszczowej.
Faza ta zwykle stanowi 15% do 80% masy kremu i jest kluczowa dla konsystencji oraz własności kosmetycznych kremu. Duża część tej fazy składa się z czynnika emulgującego oraz mieszanki olejów roślinnych i tłuszczy zwierzęcych.
Poniżej krótkie wyszczególnienie najbardziej typowych olejów oraz tłuszczy używanych w kremach.

Oleje roślinne – można podzielić na pięć podstawowych rodzajów:

1. Oleje i tłuszcze nasycony.
   np. olej kokosowy – olej nasycony z palmy kokosowej.
   np. olej z Jojoby – naturalnie nasycony ciekły wosk otrzymywany z nasion Jojoby.
2. Oleje jednonienasycone (omega 9).
   np. oliwa z oliwek
3. Oleje wielonienasycone (omega 6).
   np. olej migdałowy z kwasami omega 9 i omega 6.
   np. olej z pestek winogron i olej słonecznikowy – oleje bogate w kwasy omega 6 i niewielką ilość omega 9.
4. Oleje wielonasycone (omega 3).
   np. olej lniany – bogaty w kwasy omega 3. Grupa najbardziej podatna na utlenianie.
5. Oleje specjalistyczne
   np. olej z wiesiołka i nasion ogórecznika, zawierają wysokie stężenia GLA (kwas gammalinolenowy).

Oleje i tłuszcze zwierzęce

1. Smalec oraz inne tłuszcze zwierzęce wypadły z mody i zostały zastąpione przez bardziej akceptowalne kosmetycznie oleje roślinne.
2. Olej z Emu uzyskiwany z okolic wątroby Emu jest coraz częściej używany jako substancja lecznicza w przypadku zapaleń i bólu.
3. Olej uzyskiwany z przełyku młodych osobników Burzyka, zawiera olej trawionych ryb. Praktycznie niedostępny w Polsce.

Oleje rybne

Olej z wątroby dorsza i inne oleje rybne bogate w tłuszcze omega 3.

Inne składniki fazy tłuszczowej:

• Olejki eteryczne (na przykład olejek lawendowy i olejek z mięty pieprzowej)
• Napary i ekstrakty ziołowe (na przykład kwiaty nagietka w oliwie z oliwek).
• Emulgatory.
• Antyutleniacze (patrz niżej).

Emulgatory.

Znane również jako surfaktanty (substancje powierzchniowo czynne), są to zwykle sole organiczne o liniowej budowie cząsteczkowej z jednym końcem „wodolubnym” (hydroflowość) i drugim „tłuszczolubnym” (lipoflowość). Działają „siedząc” na jednej powierzchni miceli tłuszczu i stykając się z fazą wodną redukują „tarcie powierzchniowe” pomiędzy fazami umożliwiając formowanie się stabilnej emulsji tworzącej krem.
Emulgatory są szerokim i skomplikowanym zagadnieniem i w tym artykule omówiona będzie tylko często stosowana substancja zwana woskiem emulgującym. Jest on łatwy w użyciu i pozwala na mieszanie dużej ilości składników. Wosk ten jest otrzymywany w wyniku chemicznej obróbki oleju palmowego, różnice w procesie wytwarzania powodują zróżnicowanie własności emulgatora. Wosku używa się zwykle w stężeniu wagowym 6% – 15%. Sięgnij po informacje na temat konkretnego produktu by wybrać optymalną proporcje, temperaturę i czas mieszania niezbędny do utworzenia stabilnej emulsji.

Antyutleniacze

Antyutleniacze “uodparniają” oleje na utlenianie w obecności powietrza i światła utleniając się samemu i chroniąc przy tym chemiczne wiązania oleju. Wydłużają czas przydatności olejów.
Są szczególnie potrzebne olejom nienasyconym (większość olejów roślinnych), ale nie są wymagane dla olejów takich jak olej parafinowy. Nieprzetworzone oleje roślinne zawierają naturalne antyutleniacze w większości tracone podczas obróbki.

Naturalne utleniacze:
- Witamina E otrzymywana z olejów roślinnych. Jest dostępna w kapsułkach witaminy E lub w postaci płynnego koncentratu.
- Ekstrakt z liścia rozmarynu.

Sprzęt potrzebny do wytwarzania kremu w domu

• Źródło ciepła, najlepiej gazowe, na dwa rondle służące do podgrzewania w wody (gorąca kąpiel).
• Dwa wysokie nierdzewne lub emaliowane naczynia o prostych bokach, na tyle duże by pomieścić objętość kremu który ma być zrobiony. Obydwa naczynia powinny mieścić się w rondlach wypełnionych odpowiednią ilością wodą w celu podgrzewania składników.
• Nierdzewna szpatułka, podłużny termometr spirytusowy oraz mieszadło wystarczająco długie by sięgnąć do dna obu naczyń (mniej więcej 20 cm)
• Waga z dokładnością pomiaru 1 grama i ładownością do 5kg.
• Cylinder miarowy o objętości 100 mL.
• Duży rondel służący do chłodzenia w wodzie.
• Czysta powierzchnia, najlepiej zlewu jako miejsce pracy.
• Słoiki o pojemności odpowiedniej by pomieścić docelową ilość kremu i miejsce gdzie można będzie je wygodnie napełniać, np. blat stołu.

Bezpieczeństwo.
Podgrzewając tłuszcze zawsze pamiętaj o zachowaniu bezpieczeństwa. Najlepiej mieć przy sobie w pogotowiu gaśnicę i mokrą szmatę lub ręcznik.

Procedury przygotowania kremu krok po kroku:

Dla początkujących.

• Najlepiej zacząć od prostej receptury takiej jak ta przedstawiona poniżej, przygotowując małe ilości składników aby następnie przygotować bazę kremową.
• Jeśli się to powiedzie spróbuj dodać inne składniki. Doświadczenie i praktyka umożliwi w końcu uzyskanie stabilnego i kosmetycznie zadowalającego kremu z kilku składników.
• Składniki wrażliwe na temperaturę powinny być dodawane do kremu bazowego w najniższej możliwej temperaturze.
• W praktyce często dodaje się komponent tłuszczowy do wody, ale podczas prób na małą skalę lepiej jest dodawać wodę do tłuszczu co pozwala uniknąć utraty tłuszczu przylepionego do powierzchni naczynia w którym tłuszcz jest trzymany.
• Dodanie chłodniejszych składników może przyśpieszyć proces ścinania więc należy zachować ostrożność podgrzewając je w ciepłej kąpieli wodnej.
• Ważne jest by zawsze zapisywać użytą recepturę i wszystkie składniki dodawane do przygotowywanego kremu. Umożliwia to uczenie się na sukcesach i porażkach których się doznało w celu ulepszenia receptury w kolejnych próbach. Zawsze planuj i zapisuj kolejność oraz sposób dodawania każdego składnika kremu.
• Wiele składników w szczególności tłuszczowych łatwiej i szybciej zmierzysz za pomocą wagi. W przypadku składnika wodnego można przyjąć ze 10 mL waży 10 g, a tłuszczowego 10 mL waży 9 g.
• Staraj się nie zanieczyścić składników podczas przekładania z naczynia do naczynia.
• Sprawdź czystość wszystkich składników. Ubierz starą koszulę lub inną wolną od pyłu odzież oraz siatkę na włosy.

Procedura

1. Przygotuj bazę kremową odmierzając komponent tłuszczowy do większego naczynia a komponent do mniejszego. Faza tłuszczowa musi zawierać emulgator. Podgrzej obydwa naczynia wkładając je do rondli z wodą by uniknąć bezpośredniego kontaktu z elementem grzejącym przez co uniknąć nadmiernego podgrzania.
2. Mieszaj składniki regularnie szpatułka aby równomiernie rozprowadzić ciepło. Kontroluj temperaturę termometrem. Typowa temperatura przed zmieszaniem składników to 80°C dla fazy wodnej i 70°C dla tłuszczy.
3. Gdy składniki osiągną wymaganą temperaturę i używane woski zostaną stopione, zmieszaj je razem oddalając obydwa naczynia od źródła ciepła i wlewając składnik wodny do tłuszczy. Mieszaj energicznie lub użyj elektrycznego mieszadła by stworzyć emulsję.
4. Kontynuuj mieszanie przez 1-2 minut aby emulsja mogła się uformować. Staraj się nie wmieszać powietrza do mikstury, trzymaj mieszadełko zanurzone w kremie.
5. Szybko ochłodź mieszaninę do około 55°C wkładając naczynie do rondla z zimną wodą w dalszym ciągu mieszając emulsję.
6. Wciąż mieszając dodaj pozostałe składniki włączając omega 3 i olejki eteryczne. Usuń ścięty krem z brzegów i spodu naczynia. Jeśli potrzeba używaj lekko podgrzanej wody aby zmniejszyć tempo studzenia. Zamieszaj ponownie unikając wmieszania powietrza.
7. Pozostaw płynną emulsję na minutę lub dwie i postukaj w podstawę naczynia by usunąć bąbelki.
8. Po osiągnięciu 44°C lub zauważeniu znaków gęstnienia (gdy emulsja zaczyna się ścinać, zwykle w okolicy 42°C) przelej emulsję do słoików. Należy zrobić to sprawnie, gdyż krem może się ściąć szybko i kąpieli w ciepłej wodzie może być jedynym ratunkiem by ukończyć przelewanie.

Zamykanie słoików i etykietowanie

1. Pozwól by krem ostygł do temperatury pozwalającej na dotknięcie palcem, zanim zamkniesz słoiki, tak by uniknąć kondensacji na spodzie wieczka co może prowadzić do wzrostu pleśni.
2. Przed zamknięciem sprawdź krem w słoiku i wieczko czy nie zawierają jakichś powierzchniowych zanieczyszczeń.
3. Kiedy krem się zetnie, sporządź etykietkę z nazwą kremu, datą ważności, zaleceniami dotyczącymi przechowywania, numerem partii i najlepiej szczegółami składu oraz instrukcją użycia.

Czynniki mające wpływ na stabilność kremu.

Konsystencja emulsji tworzącej krem zależy od:

• Charakterystyki emulgatora, jego dopasowania do danego procesu
• Proporcji fazy tłuszczowej w kremie. Czym więcej tłuszczu, tym gęstszy i potencjalnie mniej stabilny krem oraz potrzeba większej ilości emulgatora.
• Rozmiaru miceli tłuszczu w emulsji. Czym są mniejsze, większa jest powierzchnia pomiędzy komponentem tłuszczowym i wodnym i tym stabilniejszy krem. W praktyce, mniejsze micele osiąga się używając elektrycznego mieszadła.

Po utworzenia emulsji jej stabilność zależy od:

• Soli chemicznych które mają wpływ i mogą zmieniać „tłuszczolubność” i „wodolubność” końców cząsteczki emulgatora. Unikaj używania wody z dużą zawartością soli mineralnych.
• Alkoholu. Jego zawartość powyżej 5% a szczególnie powyżej 10% może destabilizować emulsję.
• Składników roślinnych z dużą zawartością substancji kleistych i ściągających które „rywalizują” o wodę w kremie.

Dodawanie składników do bazy kremowej.

• Oleje lecznicze – Ziołowe napary olejowe mogą być dodawane w ilości do 5% objętości kremu. Krem składa się głównie z wody i jest w stanie „zaakceptować” dodatkowe tłuszcze tylko do pewnej proporcji, później tłuszcze wydzielają się z emulsji.
• Ekstrakty ziołowe – Mogą być dodawane w ilości do 20% całkowitej objętości kremu (mniej przy większej zawartości alkoholu). Najlepiej dodawać je powoli i oddzielnie.
• Olejki eteryczne – Dodawane zwykle w ilości od 0.1% do 1% całkowitej objętości kremu w zależności od potrzeb. Powinny być dodawane do kremu w możliwie najniższej temperaturze.
• Kremy zawierające silnie nienasycone oleje takie jak olej lniany powinny być dodawane do kremu bazowego w możliwie najniższej temperaturze. Krem wynikowy powinien być przechowywany w ciemnych szczelnie zamkniętych pojemnikach, w chłodnym miejscu i z daleka od światła.
• Dodawanie żelu aloesowego. – Zeskrob żel ze świeżych liści aloesu i zmieszaj je mieszadełkiem elektrycznym aż do uzyskania płynnej konsystencji. Dodaj i zmieszaj identyczną wagowo ilość gliceryny. Przefiltruj uzyskany płyn przez drobne sitko. Gliceryna działa konserwująco na żel który można przechowywać do przyszłego użycia w lodówce. Pozwala również na udane łączenie żelu z bazą kremową. Żel aloesowy jest wrażliwy na ciepło i powinien być dodawany w niskiej temperaturze.

Uwaga: Receptury kremów z dodatkami mają indywidualną charakterystykę stabilności. Kwestią prób i błędów jest uzyskanie receptury dającej stabilny krem oraz powtarzalne efekty.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Receptury kremów opartych na składnikach naturalnych

Poniżej znajduje się receptura na 200 gram nawilżającego kremu naturalnego zawierającego antyutleniacz pochodzenia roślinnego. Przypomnijmy ponownie o planowaniu i dokumentowaniu szczegółów przygotowywania kremu. Należy również dołożyć należytej staranności podczas odmierzania składników.
Pogrubiona faza tłuszczowa oraz wodna poniżej tworzą bazę kremowa. Do niej można dodać składniki NAWILŻAJĄCE, do MASAŻU lub PRZECIW EGZEMIE. Na dole tabelki znajdują się trzy sugerowane substancje zapachowe. W przypadku kremu do masażu substancja zapachowa jest już częścią receptury. Przygotowując krem w domu dodaj zapachy które sobie życzysz.

Mydło: Czym jest i skąd się bierze?

Aż do początku dwudziestego wieku większość mydeł była wyrabiana w domu. Tłuszcze pochodzące z gotowania były zachowywane aż było ich wystarczająco dużo by zrobić partię mydeł. Wszystko zmieniło się w 1916 roku kiedy nastąpił powszechny deficyt tłuszczy (głównego składnika mydeł) w wyniku I wojny światowej. Poszukując alternatywy dla mydła wyrabianego w sposób tradycyjny, pionierskie firmy wyprodukowały pierwsze mydła syntetyczne zwane detergentami.

Dzisiaj mając do dyspozycji szeroki wybór różnego rodzaju tłuszczy, zrobienie własnego mydła znów jest tanie, jest przy tym dobrym wyborem dla zainteresowanych korzyściami zdrowotnymi i ochroną środowiska naturalnego.

Łatwe wytwarzanie mydła dzisiaj jest wynikiem dużo lepszego zrozumienia chemii, doświadczenia, i większego wyboru składników do wyboru. Dzisiejsze mydła są bardziej delikatne i lepsze dla skóry dzięki dostępności olejów roślinnych. Chemicznie rzecz ujmując, mydło jest solą. Kwas reagując z zasadą tworzy mydło lub sól. Prościej mówiąc: kwasy tłuszczowe z olejów lub tłuszczów połączone z wodorotlenkiem sodu (soda kaustyczna) tworzą mydło w procesie zwanym zmydlaniem.

Ręcznie robione mydło ma większą ilość gliceryny, która naturalnie zmiękcza skórę. Gliceryna jest jedną z najlepiej znanych substancji utrzymujących wilgoć na skórze. Jest ona często usuwana z mydła podczas produkcji fabrycznej i sprzedawana później jako wartościowy produkt uboczny. Składniki naturalnie są rzadko używane w komercyjnie produkowanych mydłach. Jeśli są używane to najczęściej w małej ilości. Wyrabiając mydło samemu samemu kontrolujesz jakość i decydujesz których składników i w jakiej ilości użyjesz.

Mydła pochodzenia roślinnego i zwierzęcego
Pierwotnie wszystkie mydła wyrabiane były z tłuszczów zwierzęcych – głównie ze smalcu wieprzowego i łoju pozyskiwanego z bydła domowego. Surowce te były łatwo dostępne i nikt nie kwestionował używania odzwierzęcych produktów ubocznych. Z biegiem czasu, nowe oleje pozyskiwane były z warzyw, nasion, orzechów tworząc alternatywę dla tłuszczów zwierzęcych.
Mydła roślinne są chemicznie doskonalsze oraz lepszej jakości niż te robione z tłuszczów zwierzęcych. Oleje roślinne są lepiej wchłaniane przez skóre podczas gdy tłuszcze zwierzęce zatykają pory i szkodzą wzmagają niektóre stany chorobowe takie jak np egzema.

Proces produkcji mydła
Rozumiejąc podstawy nie jest trudno zrobić mydło naturalne. Możesz zrobić partię mydeł w czasie krótszym niż godzina, zależnie od receptury.
Podstawowa formuła dla mydła jest następująca:

Kwas tłuszczowy (olej) + Zasada (soda kaustyczna) = „Sól” (mydło)

Olej lub tłuszcz lekko się podgrzewa. Sodę i wodę łączy się oddzielnie. Wszystkie składniki są łączone kiedy osiągną wymaganą temperaturę. Kiedy mieszanka uzyska pożądaną konsystencję jest przelewana do formy. Kostki mydła wyjmowane są z formy po okresie „leżakowania” (w przybliżeniu 24 do 48 godzin). Są następnie układane i zostawiane by „doszły” lub wyschły aż staną się twarde.

Istnieją 3 istotne elementy kluczowe dla zakończonego sukcesem wyrobu mydła:

1. Dokładne zważenie składników.
2. Dobra receptura.
3. Właściwa technika.

Metoda „na zimno”: Proces ten jest szeroko stosowany przez domowych wyrabiaczy mydła. Faza neutralizacji ma miejsce podczas „leżakowania” w formach.

Metoda „na pół-gorąco”: Po zmieszaniu składników, mydło jest podgrzewane w naczyniu z podwójnym dnem by faza neutralizacji zakończyła się przed formowaniem.

Metoda „na gorąco”: W tej metodzie wszystkie składniki przygotowywane są w jednym dużym naczyniu. Ogrzewanie powoduje neutralizacje. Tej metody używają wielcy producenci przemysłowi gdyż pozwala ona na uzyskanie wartościowego produktu ubocznego zwanego gliceryną.

Mydło przeźroczyste: Takie mydła uzyskuje się dodając rozpuszczalników takich jak alkohole by zapobiec krystalizacji w czasie studzenia mydła. Przeźroczysta mydła są często nazywane glicerynowymi. Niesłusznie gdyż gliceryna nie jest potrzebna do produkcji takiego mydła. Mydła te mogą wysuszać skórę.

Mydło topione: Znane jako bloki glicerynowe. Czysta gliceryna, zwierzęca lub roślinna, jest zawsze płynna i można ją ustalić dodając chemicznych plastyfikatorów. By wytworzyć pianę dodaje się detergentów. Ta metoda polega na produkcji mydła z mydła i jest droższa od przypadku wytwarzania mydła od „zera”. Do takich mydeł często dodaje się składniki „naturalne” ale zwykle uzyskiwane syntetycznie.

Konserwanty
Konserwant definiuje się jako coś co przeciwdziała rozpadowi. Natura ma swój własny grafik i gnicie jest czymś nieuniknionym. Nie istnieją konserwanty, syntetyczne ani naturalne, które mogłyby ten proces zatrzymać całkowicie, mogą go jedynie spowolnić.

W tłuszczach/olejach mamy do czynienia z działaniem tlenu który prowadzi do jełczenia i psucia się mydła. Jako naturalne konserwanty polecane są olej z marchewki, olej witaminy E i wyciąg z nasion grejpfrutów. Zawierają one silne przeciwutleniacze takie jaki witaminy A, E oraz C, pomagające przeciwdziałać psuciu się.

Receptury przedstawione w tym opracowaniu nie wymagają żadnych dodatkowych konserwantów, jeśli nie zdecydujesz się wzbogacić je o składniki podatne na gnicie, np świeże owoce.

Potrzebne wyposażenie

• Duża nierdzewna misa (im większa tym lepiej).
• Żaroodporne naczynie o pojemności dwóch filiżanek do mieszania sody i wody. Używanie większego naczynia może skutkować dużą utratą ciepła i problemem z osiągnięciem wymaganej temperatury.
• Naczynie do podgrzewania olejów. W przypadku podgrzewania na kuchence użyć nierdzewnego garnka, w przypadku kuchenki mikrofalowej naczynia przeznaczonego do stosowania w kuchenkach.
• Termometr do pomiaru temperatury sody i oleju. Najlepiej dwa osobne.
• Odzież ochronna: koszula z długimi rękawami, buty (nie zaleca się robić tego boso), okulary, rękawiczki gumowe. Miej w pobliżu butelkę octu aby w razie czego zneutralizować wycieki sody.
• Formy na mydło; plastikowe, tekturowe lub drewniane (wyściełane papierem woskowanym)
• Łyżki pomiarowe, uchwyty lub rękawice do garnków, plastikowe szpatułki
• Waga cyfrowa pozwalająca na dokładny pomiar dwóch gramów.

Formy na mydło
Zasadniczo można używać dowolnego rodzaju form plastikowych, drewnianych lub kartonowych. Nie używaj cyny, aluminium, teflonu lub miedzi które reagują z sodą. Formy na ciasto również mogą być użyte. Jeśli lubisz proste kształty, wybierz formę na bazię kwadratu i prostokąta i gdy mydło stężeje potnij go na żądany wymiar. Kartoniki na mleko lub sok są równie dobre, gdyż są woskowane w środku.
By sporządzić mydła okrągłe spróbuj plastikowej butli. Potnij w krążki czystą plastikową butelkę po szamponie. Obklej spody folią do pakowania. Wlej mydlaną mieszankę i odczekaj wymagany czas. Odklej folię, wyjmij swoje mydło i potnij go do wymaganych rozmiarów.
Jeśli będziesz miał problemy z wyciągnięciem twojego mydła z formy, spróbuj włożyć je do zamrażarki na dwie godziny. Spowoduje to skurczenie się mikstury i umożliwi łatwiejsze wyjmowanie.
Pomoże w tym również posmarowanie form utwardzonym olejem rzepakowym. Formy kartonowe lub drewniane wymagają smarowania oraz użycia woskowanego papieru.

Przetapianie mydła
Mydło przetapia się w celu uzyskania lepszych efektów leczniczych z składników takich jak zioła i olejki eteryczne, by zwiększyć intensywność koloru lub zmienić kształt lub konsystencję

Po wyjęciu kostki mydła z formy zetrzyj go lub posiekaj po czym stop w gorącej wodzie. Ogólna zasada mówi by na jedną porcje posiekanego mydła dodawać ¼ filiżanki wody lub naparu ziołowego. Podgrzewaj delikatnie w naczyniu z podwójnym dnem, mieszając w sposób ciągły by pomóc w rozpuszczaniu się kawałków mydła i odparowywaniu wody. Kontynuuj mieszanie aż do całkowitego jej odparowania. Przestań podgrzewać i dodaj opcjonalne składniki, np. zioła, przyprawy, ziarna, olejki eteryczne, kremy, lub oleje takie jak olej z jojoby lub masła shea.

Uwaga!

• Nie zaleca się robienia mydła przez dzieci, z powodu niebezpieczeństwa kontaktu z wodorotlenkiem sodu.
• Przeczytaj dokładnie etykietkę na butelce z wodorotlenkiem sodu, zwanym także sodą kaustyczną.
• Używaj czystych granulek wodorotlenku sodu – nie popełniaj błędu używania środków do udrażniania rur. Zawierają one również inne składniki których nie chciałbyś w swoim mydle.
• Upewnij się że butelka z wodorotlenkiem sodu jest szczelnie zamknięta. Wilgoć w powietrzu osłabi jego siłę i spowoduje tworzenie się grudek.
• Spożycie wodorotlenku sodu może być śmiertelne.
• Pracując z wodorotlenkiem sodu zawsze używaj rękawiczek gumowych i odzieży ochronnej, np koszuli z długimi rękawami, okularami ochronnymi.
• Upewnij się, że pracujesz w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Para uwalniana z wodorotlenku sodu zmieszanego z wodą jest trująca i może poważnie podrażnić płuca.
• Zawsze miej w pogotowiu butelkę octu. Ocet pomaga zneutralizować mieszaninę wodorotlenku sodu jeśli przypadkowo dojdzie do zachlapania skóry.
• Wodorotlenek sodu potrafi usunąć farbę, uważaj więc by nie dopuścić do jego kontaktu z pomalowaną powierzchnią. Jeśli jednak wodorotlenek sodu, wodorotlenek sodu z wodą lub nawet świeżo zrobione mydło zachlapie taką powierzchnie, umyj ją szybko wodą z detergentem. Spłucz i przetrzyj do sucha.
• Świeżo zrobione mydło może podrażnić lub spalić skórę, dlatego najlepiej unikać kontaktu z mydłem przez co najmniej 48 godzin. Jeśli przypadkowo dojdzie do kontaktu skóry z świeżym mydłem, natychmiast spłucz skórę octem, a następnie bieżącą wodą.
• Nie używaj naczyń z cyny, cynku lub aluminium. Wodorotlenek sodu wchodzi z nimi w reakcje.
• Zalecane naczynia do mieszania mydła to szkło, plastik, stal nierdzewna, emalia, kamionkowe naczynia żaroodporne.

Testowanie właściwego poziomu pH mydła
Można sprawdzić zawartość nadmiarowego wodorotlenku sodu dodając kilka kropli Fenoloftaleiny, która jest bezbarwnym płynem. Ten związek chemiczny w obecności alkaliów w tym nadmiaru sody kaustycznej zmienia barwę na różową lub jasno purpurowo-czerwoną. Mydło by nadawało się do użytku powinno mieścić się w przedziale 7 do 9.5. Alkaliczność mydła jest określana na podstawie intensywności różu. Jeśli kropla Fenoloftaleiny umieszczona w nacięciu na mydle zmieni kolor na mocno różowy lub purpurowo-czerwony, mydło nie powinno być stosowane do skóry. Nadaje się jednak do innych zastosowań domowych oraz prania. Jeśli kropla nie zmienia barwy lub zmienia ją nieznacznie wtedy możemy spokojnie go używać.

Powierzchnia mydła pozostawionego na jakiś czas w formie bez przykrycia może pokryć się białą substancją przypominającą kredę, co także jest wskaźnikiem alkaliczności. Można jej uniknąć owijając powierzchnię mydła folią zaraz po przelaniu go do formy.

Wyrabianie mydła: Metoda “na zimno”
Zanim zaczniesz przeczytaj uważnie instrukcje oraz sekcję Uwag. Jedną z najczęstszych pomyłek jest nieprawidłowy pomiar wagi składników. Jest to istotny krok. Przed zważeniem oleju lub sody kaustycznej upewnij się że używasz dokładnej wagi cyfrowej.

Z butelki oleju można zrobić około 700 gram mydła. W celu zrobienia większej ilości można użyć kilku butelek na raz, ale kiedy zaczynasz dobrym pomysłem jest zacząć od mniejszej ilości.

1. Dokładnie odważ wymaganą ilość olejów potrzebnych do zrobienia mydła
2. Faza tłuszczowa. Podgrzewaj olej używając jednej z dwóch metod:
3. Metod piecyka gazowego: Użyj nierdzewnego naczynia. Uważaj by nie spalić oleju.
   Metoda mikrofalówki: Używaj naczyń przeznaczonych do mikrofalówki. Podgrzewaj przez minutę na pełnej mocy, następnie rób 20 sekundowe przerwy dopóki wymagana temperatura nie zostanie osiągnięta.
   Wskazówki:
   Podgrzewaj olej do 10°C powyżej wymaganej przez recepturę temperatury, przez co zyskasz czas na ostygnięcie sody kaustycznej do właściwej temperatury. Zawsze podgrzewaj olej przed zmieszaniem sody z wodą.
   Faza sodowo-wodna. Wlej wodę destylowaną o temperaturze pokojowej (w ilości zdefiniowanej przez recepturę) do czystego naczynia. Podczas mieszania, dodaj powoli butelkę sody. Mieszanka szybko stanie się bardzo gorąca. Mieszaj dalej dopóki woda nie stanie się przejrzysta. Nie wdychaj oparów. Umieść termometr w naczyniu, nie opieraj go o spód by nie dostać błędnego pomiaru, trzymaj go mniej więcej w środku. Pozwól mieszance ostudzić się do wymaganej temperatury.
4. Wlej gorący olej do większej misy. Użyj plastikowej szpatułki by wydobyć olej z naczynia. Kiedy obie fazy olejowa i sodowo-wodna osiągną wymagane temperatury, przelewaj powoli mieszankę sodowo-wodną do mieszanki olejowej szybko mieszając, zataczając małe kręgi.
   Zawsze dodawaj sodę kaustyczną/ wodę do oleju, a nie na odwrót.
5. Kontynuuj mieszanie jeszcze po połączeniu obu części. Mieszaj szybkimi ruchami zakreślając ósemkę, pamiętaj również o brzegach.
6. Mieszaj miksturę dopóki nie „dojdzie”. W ten sposób określa się konsystencję wymaganą do tego by przelać mydło do form. Można ją łatwo rozpoznać. Za pomocą szpatułki zbierz mała ilość z wierzchu mikstury. Jeśli pozostawiony ślad utrzyma się przez kilka sekund zanim zniknie to znaczy, że mydło „doszło”. Przed przelaniem mydła jego konsystencja powinna przypominać konsystencję płynnego miodu. Nie przejmuj się jeśli zajmuje to dłużej niż zwykle – kontynuuj mieszanie aż do skutku.
   Czas „dochodzenia” może bardzo różnić się w zależności od receptury temperatury pomieszczenia, poziomu wilgotności i prędkości mieszania. W przypadku naszych formuł podawany jest przybliżony czas dla typowych temperatur od 20°C do 23°C i średniej wilgotności.
7. Po „dojściu” mydła, możesz dodać do niego własne zioła i olejki eteryczne. Nie stosuj perfum, syntetycznych aromatów, lub ekstraktów alkoholowych które mogą zakłócić proces wytwarzania mydła.
8. Po dodaniu dodatkowych składników, przelej mieszankę mydlaną do formy. Oblep górę folią by odgrodzić ją od działania powietrza. Przykryj formę kocem lub ręcznikiem i umieść ją w ciepłym miejscu z daleka od zasięgu dzieci. Pozostaw ją na wymagany czas formowania, określony przez recepturę.
   Wskazówka: Wysmaruj formę olejem by umożliwić łatwe wyciągnięcie zawartości. Używaj rękawic podczas czyszczenia oraz gorącej wody i płynu do naczyń w celu usunięcia pozostałości po mydle.
   Wyjmując mydło z formy używaj rękawic by chronić ręce. W tym czasie mydło może być jeszcze lekko alkaliczne i może podrażnić skórę. Naciśnij lekko spód formy. Być może lekkie skręcenie formy może być pomocne – stosuj techniki podobne do wyjmowania kostek lodu. Jeśli mydło nie wychodzi łatwo, spróbuj włożyć go na godzinę do zamrażarki. Mrożenie powoduje utratę wilgoci i kurczenie się mydła. Potnij mydło w kostkę odpowiedniej wielkości za pomocą dużego noża. (Uwaga: W zamrażarce kolor mydła może wyblaknąć).
9. Po pocięciu mydła w kostkę, umieść go w chłodnym i ciemnym miejscu na kawałku woskowanego papieru lub folii by „dojrzało”. Ten czas jest potrzebny by odparować wilgoć. Przedwcześnie użyte mydło może być gąbczaste, słabo się pienić i szybko zużywać. Odczekaj przynajmniej trzy tygodnie przed wykończeniem swojego mydła (paragraf „Wykańczanie mydła”). Po wyschnięciu mydło powinno wytrzymywać zwykłe traktowanie. Wszystko co dobre potrzebuje czasu! Zapisz planowaną datę wyjęcia z formy i przechowuj ją z „dojrzewającym” mydłem.

W ciągu ½ godziny po przelaniu mydła do formy nagrzewa się ono i ciemnieje w środku. Może stać się bardzo ciemne i lekko przeźroczyste. Mogą też wystąpić bąbelki na powierzchni. Jest to znak że mydło się właściwie neutralizuje. Powinno pozostać gorące przez kilka godzin zanim ostygnie pojaśnieje z powrotem. Mydło nieprawidłowo izolowane, zbytnio ochłodzone podczas „dochodzenia”, przelane do zbyt małej formy, lub mające zbyt niską temperaturę początkową może nie zneutralizować się całkowicie.

Mydło płynne
Z powodu zawartości wilgoci w płynnym mydle, może być ono podatne na psucie się. Przechowuj swoje płynne mydło w chłodnym suchym miejscu i w szczelnie zamkniętej butelce, najlepiej z pompką dozującą mydło.

1. Wykonaj wszystkie kroki receptury sporządzania mydła z jednym wyjątkiem – brak okresu „dojrzewania”.
2. Po wyciągnięciu mydła z prostej formy, posiekaj mydło na małe kawałeczki.
3. Włóż jedną filiżankę posiekanego mydła do naczynia z podwójnym dnem i dodaj 3 filiżanki wody. Mieszaj w sposób ciągły na średnim ogniu aż do roztopienia.
   Uwaga: Mydło może nie stopić się całkowicie. Mogą pozostać małe kawałeczki które się nie rozpadły – po prostu odcedź je.
4. Kiedy mydło się stopi powinno być mocno cieknące. W przeciwnym wypadku dodaj jeszcze jedną filiżankę wody.
5. Dodaj cztery łyżki stołowe roślinnej gliceryny i ½ łyżki ekstraktu z nasion grejpfruta co pomoże w konserwacji płynnego mydła. Możesz również dodać jakiś olejek eteryczny w celach zapachowych przed przelaniem płynnego mydła do butelek. Spróbuj dodać 6-10 kropli na 500 ml. Twoje płynne mydło powinno być zdatne do użytku 6 – 8 miesięcy.

Diagnozowanie problemów

Problemy podczas mieszania
Mikstura nie „dochodzi” w czasie podanym w recepturze. Mógł przydarzyć się jeden z następujących problemów: niewłaściwe temperatury, zbyt wolne mieszanie lub zbyt dużo wody. Upewnij się że olej oraz soda kaustyczna zostały wyjęte z pojemników w całości. Odmierz ilość wody dokładnie by upewnić się że używasz właściwej ilości, mieszaj w sposób płynny i stały.

W miksturze tworzą się smugi. Temperatura mogła być zbyt niska. Jeśli mydło wciąż dochodzi szybko przełóż go do formy.

Mikstura zaczyna koagulować. Może to być spowodowane przez syntetyczne dodatki.

Podczas mieszania tworzą się grudki. Oleje, soda kaustyczna lub oba składniki na raz mogły być zbyt gorące w momencie przelania, inna możliwa przyczyna to zbyt wolne mieszanie. Mikstura może jeszcze „dojść” ale mydło takie będzie słabej jakości. Sprawdź gdy wyjmiesz mydło z formy.

Mikstura staje się ziarnista. Temperatury były zbyt wysokie lub zbyt niskie albo mieszanie było zbyt wolne. Utrzymywanie właściwej temperatury podczas robienia mydła jest bardzo istotne . Jeśli mydło jest przekładane do małych form, może ochłodzić się zbyt szybko i nie zneutralizować się całkowicie.

Problemy z gotowym mydłem
Mydło pęka lub łamie się podczas krojenia. Prawdopodobnie zostało dodanych zbyt wiele suchych składników, lub mydło „dochodziło” zbyt długo.

Na powierzchni mydła widać cienką białą warstwę. Mydlana mieszanka weszła w reakcje z tlenem zawartym w powietrzu. Problem jedynie estetyczny. By uniknąć problemu patrz krok #7 paragrafu Wyrabianie mydła: Metoda “na zimno”.

Mydło zawiera twarde, błyszczące kawałki sody kaustycznej, podczas kiedy pozostała część mydła jest miękka i zawiera maziowaty płyn. Mydło mogło zostać przelane do formy zanim „doszło” lub było mieszane zbyt wolno. Nie używaj takiego mydła gdyż może podrażniać skórę.
< em>Mydło zawiera bąbelki powietrza. Prawdopodobnie było mieszane zbyt szybko lub zbyt długo.

Mydło jest kruche i zawiera nadmiarową ilość białego proszku na wierzchu kostek. Przyczyną mogła być zbyt twarda woda użyta do rozpuszczania sody. Nie używaj takiego mydła gdyż może podrażniać skórę. W przyszłości używaj wody destylowanej.

Jak dodawać ulubione składniki?
Pamiętaj by dodawać opcjonalne składniko po tym jak mydło “dojdzie”. Jedna partia oznacza tu jedną butelkę oleju co daje w przybliżeniu 10 kostek albo 700 gram mydła.

Olejki eteryczne to: „Mocno skoncentrowane esencje ekstrahowane z części roślin”. Od dawien dawna były one cenione ze względu na swoje walory lecznicze i zapachowe. Do mydła można dodawać różnorodne olejki eteryczne jeśli tylko są one uważane za bezpieczne. Olejki eteryczne są mocno skoncentrowane i niezwykle mocne. Niektóre przynoszą korzyści inne mogą szkodzić. Najlepiej zbadać działanie olejku przed jego użyciem aby a) określić jego bezpieczeństwo i b) upewnić się że jest zgodny z rodzajem cery. Ze względu na proces produkcyjny jedynymi olejkami o których wiadomo że zdarza im się być przyczyną problemów (jeśli dodawane w dużej ilości) są olejki cytrusowe. Mogą spowodować koagulację mydła. Ogranicz ilość tych olejków do nie więcej niż dwóch łyżek stołowych (30 ml) na 700 g.

Mieszanie zapachów
Dzisiaj wiele substancji zapachowych jest otrzymywanych bezpośrednio z natury. Pod względem mieszania zapachów możemy je podzielić na trzy nuty: głowy, serca i bazy. Nutę bazy ma zapach, który wyczuwamy natychmiast i jest najbardziej stymulujący, najczęściej cytrusowy; np. zapach pomarańczy. Nuta serca ma mocny i stały charakter. Szałwia muszkatołowa i Majeranek są często wybierane jako nuty serca. Nuta bazy dodaje zapachowi głębi. Jest zwykle dostrzegana gdy nuty głowy i serca się ulotnią pozostawiając najbardziej trwały składnik. Częstymi nutami bazy są goździki i sandałowiec.
Ogólne zasady aromatyzowania mydła używając nut głowy, serca i bazy są następujące: nuta głowy wymaga 15 do 20 ml olejku eterycznego na partię, w przypadku nuty serca użyj 5 do 10 ml olejku eterycznego na partię, a dla nuty bazy 2.5 do 5 ml na partię. Aromatyzowanie mydła jest kwestią własnego wyboru i indywidualnego upodobania.
W przypadku dodawania olejków eterycznych polecamy dodać również utrwalacz. Typowy utrwalacz taki jak puder kosaćca działa dla zapachu jak “klej”. Sugerujemy dodanie ½ łyżki stołowej pudru kosaćca na partię 700 g.

Barwienie mydła: Używając składników takich jak glinki możesz uzyskać odcienie różu i terakotowej czerwieni. By uzyskać ziemistą purpurę użyj Onosma Echoides, żółć użyj nasion annato (biksyny), zieleń użyj chlorofilu, stewi, spiruliny i lucerny, pomarańczu użyj papryki.
Zioła, kwiaty i inne dodatki: Wiele ziół i kwiatów traci kolor po dodaniu do mydła robionego po raz pierwszy. By uzyskać żądany rezultat najlepiej wtedy przetopić mydło. Można dodawać również inne składniki takie jak ziarna, nasiona w całości lub zmielone, upewnij się że ich ilość nie przekracza 2 łyżek stołowych na partię.

Oleje: By zwiększyć właściwości nawilżające swojego mydła możesz dodać dodatkowego oleju. Nie przekraczaj ilości dwóch łyżek stołowych na partię. Najlepszymi olejami do tego celu są jojoba, masło shea, rycyna, awokado.

Czego unikać: Następujące składniki nie są bezpiecznymi dodatkami do mydła: barwniki do żywności, barwniki do tkanin, barwniki do świec, farby, topione kredki (nawet te nietoksyczne).

Wykańczanie mydła
Poniżej kilka pomysłów na początek.
Uwaga: pozwól swojemu mydłu „dojrzewać” co najmniej 3 tygodnie.
By usunąć chropowatą zewnętrzną powierzchnię mydła, wypoleruj go kawałkiem tkaniny lub czystej wełny. Większe nierówności mogą łatwo zostać usunięte za pomocą noża. Możesz użyć małego ząbkowanego noża i zebrać nim warstwę mydła z jednej strony. Pozostanie falista powierzchnia symbolizująca wodę.
Prostym sposobem ozdobnego opakowania mydła jest owinięcie go papierową lub materiałową wstęgą. Pozostaw około 1.5 cm odsłonięte z każdej strony. Przyjemnie jest móc zobaczyć i poczuć zapach ręcznie robionego mydła. Możesz używać torebek papierowych, płótna lub pocztówek.
Spersonalizuj swoje kostki swoim imieniem na etykietce. Przygotuj mydła dla gości weselnych z imionami panny i pana młodego oraz datą.
By wykonać napis, użyj oddzielnej mniejszej formy w kształcie litery lub wzoru – by użyć tej techniki wybierz ciemny odcień mydła. Kiedy litera lub wzór stężeją, wyjmij je z formy i umieść je na spodzie większej formy. Następnie wlej białe lub jasne mydło i pozwól im „dojrzeć”. Wtedy ostrożnie wyjmij mydło z formy i wypoleruj.

Opis składników
Masło shea: otrzymywany z owoców (orzechów) afrykańskiego drzewa Vitellaria paradoxa (masłosz Parka)

Olej awokado: Wytłaczany z suszonych i Świerzych awokado. Stabilny olej z wbudowanym systemem antyutleniaczy. Bogaty w witaminy A, B i D oraz w lecytynę. Ma korzystny wpływ na suchą skórę i zmarszczki.

Olej jojoby: Ciekły wosk otrzymywany z wycisku nasion krzewu jojoby. Swoją budową chemiczną przypomina łój skórny. Działa antybakteryjnie. Znakomity w przypadku skóry suchej.

Olej kokosowy. olej otrzymywany poprzez tłoczenie i rozgrzanie kopry – twardego miąższu orzechów palmy kokosowej Dodaje właściwości pieniących i nawilżających.

Olej palmowy: Otrzymywany z orzecha palmy kokosowej. Używany w małych ilościach utwardza mydło i tworzy pianę.

Olej rycynowy: Wyciskany z nasion rącznika pospolitego. Działa łagodząco na skórę, jest powszechnie używany w szminkach, stałych perfumach i olejkach do kąpieli. W mydle działa nawilżająco.

Oliwa z oliwek: tłoczony na zimno z miąższu owoców oliwki.

Soda kaustyczna: Roztwór wodorotlenku sodu i wody. Jest bardzo silnym alkalicznym składnikiem w produkcji mydła.

Utwardzony olej rzepakowy: Miękki olej pozwalający zrównoważyć twarde oleje kokosowe i palmowe.

Woda destylowana: Zebrana i skondensowana para wrzącej wody.

Wosk pszczeli: Wydzielany przez pszczoły robotnice do budowy plastra na miód. Ma znakomite własności ochrony skóry oraz zwiększa twardość mydła.

Każda z receptur pozwala na zrobienie 1.5 kg mydła.

Mydło ozdobne

Składniki:
900 gram roślinnego tłuszczu piekarniczego
310 gram wody destylowanej
115 gram sody kaustycznej
85 gram mielonej kawy
2 łyżki stołowe zmielonego cynamonu
2 łyżki stołowe cynamonowego olejku eterycznego
14 gram goździkowego olejku eterycznego

Receptura:

• Po odmierzeniu odpowiedniej ilości składników można zacząć przygotowywać mydło. Składniki odmierzamy wagowo. Wszystkie oleje oraz woda muszą być odmierzane z dokładnością do 5 gram.
• Zacznij od zaparzenia kawy ze zmielonego ziarna i wody destylowanej. Umieść kawę w lodówce do schłodzenia. Zachowaj fusy by dodać je do mydła podczas dochodzenia.
• Umieść schłodzoną kawę w pojemniku szklanym lub ze stali nierdzewnej.
• Powoli dodawaj sody kaustycznej. Ja zwykle mieszam sodę z wodą na dworze by zmniejszyć ryzyko wdychania oparów. W kontaktach z kryształkami sody i mieszaniną sody z wodą należy zachować dużą ostrożność, gdyż mają one silnie żrące właściwości.
• Mieszaj kawę z wodą aż do całkowitego rozpuszczenia. Mieszanina powinna ocieplić się, może nawet stać się gorąca. Po dodaniu całości sody dodaj sól morską (opcjonalnie). Gdy soda i sól rozpuszczą się odstaw mieszaninę w bezpieczne miejsce, umieszczając w niej termometr.
• Podczas studzenia sody, zacznij podgrzewać tłuszcz roślinny do temperatury około 45°C.
• Obserwuj mieszaninę sody. Utrzymuj temperaturę oleju na poziomie 45°C, aż mieszanina sody ulegnie schłodzeniu się do temperatury 45°C.
• Następnie zmieszaj mieszaninę sody z olejem aż „dojdą”. Jeśli mieszasz ręcznie zajmie to od 15 do 40 minut. Mieszadło elektryczne skróci ten czas poniżej 15 minut.
• Po dojściu mydła, dodaj fusy oraz olejki eteryczne, cynamonowy i goździkowy.
• Mieszaj przez kilka dalszych minut by dokładnie rozprowadzić składniki, a następnie rozlej do przygotowanych form.
• Pozostaw naturalne mydło w zakrytych formach na około 48 godzin, przed wyjęciem i pocięciem w kostkę.

Trudno jest określić magiczną liczbę stanowiącą ilość rozpuszczalnika, którą musimy użyć w danej recepturze. Przeźroczystość osiągniemy tylko w wąskim przedziale. W zależności od receptury przedział ten zwykle zawiera się gdzieś w szerszych granicach 40-50% zawartości rozpuszczalnika wagowo w docelowej masie mydła.

Zaprezentowany poniżej ogólny opis sposobu uzyskania mydła przeźroczystego jest skierowany do osób posiadających już pewne doświadczenie w domowym wyrobie mydła w ogóle i znających podstawowe zasady bezpieczeństwa.

Nim rozpoczniesz zabawę z produkcją mydła przygotuj wszystkie składniki i potrzebne akcesoria oraz zapewnij sobie 5 do 6 godzin wolnego czasu. Włóż przeźroczystą filiżankę lub szkło do zamrażarki, przyda ci się do przetestowania przeźroczystości twojego mydła. Będziesz potrzebować również trzepaczki, wielu łyżek, butli ze spryskiwaczem wypełnionej alkoholem, barwników spożywczych, twoje ulubione perfumy lub inne aromaty, duży garnek z dzióbkiem, nieco foli do pakowania oraz mały plastikowe sitko.

Odmierz oleje i podgrzej je do około 80°C. W zależności od możliwości twojej kuchenki niezbędne mogą się okazać urządzenia obniżające temperaturę nagrzewania. Zmieszaj sodę kaustyczną z 170 gramami wody destylowanej i odstaw do ochłodzenia. Kiedy oleje z sodą osiągną temperaturę około 60°C, przelej roztwór wody z sodą do olejów i zmieszaj je elektrycznym mieszadełkiem, wystarczy kilka minut by „doszło”.

Następnie przykryj mydło i włóż go do piekarnika rozgrzanego do 80°C na około 90 minut. Po tym czasie mydło powinno być całkowicie zneutralizowane (PH 9-10.5) oraz w całości mieć postać żelu. Zamieszaj go i przetestuj testerem. By to zrobić rozpuść odrobinę mydła w odrobinie wody i przyłóż papierek.

Gdy upewnisz się, że mydło jest neutralne, będzie to czas na połączenie alkoholu i gliceryny. Zmieszaj 410 gram 70-procentowego alkoholu z 85 gramami gliceryny. Wlej mieszaninę do roztworu mydła i mieszaj powoli rozdrabniając grudy. Musisz działać szybko by zminimalizować utratę alkoholu, ale wpadaj w panikę, postaraj się rozbić duże grudy. Dokończ mieszanie mieszadełkiem elektrycznym. Nie całe mydło od razu rozpuści się we właściwy sposób, zobaczysz kawałki mydła pływające w wodnistej miksturze alkoholu, gliceryny oraz rozpuszczonego mydła. Nie stanowi to problemu, gdyż małe grudki rozpuszczą się podczas ogrzewania. Trzymaj głowę daleko od naczynia, by uchronić się od kaca , uruchom wentylacje. Opary alkoholu są łatwopalne, uważaj by nie nagromadziły się w twojej kuchni.

Podgrzewaj mydło w szczelnie przykrytym naczyniu w niskiej temperaturze przez 30-45 minut. Upewnij się że temperatura cały czas mieści się w przedziale 70-80°C.
Po 30 – 40 minutach gotowania, sprawdź czy mydło dobrze się rozpuściło, zobaczysz warstwę spienionego mydła na wierzchu, spryskaj pianę alkoholem za pomocą spryskiwacza.

Zamieszaj czystą łyżką. Część piany nie rozpuści się w roztworze i pozostanie na wierzchu. Nie przejmuj się, to normalne, poradzimy sobie z tym później. Przygotuj syrop cukrowy. Doprowadź do wrzenia 113 gram wody, wyłącz podgrzewanie, dolej 227 gram cukru i mieszaj aż do jego rozpuszczenia. Włącz podgrzewanie i ponownie zagotuj syrop. Niech pozostanie pod przykryciem w stanie wrzenia.

Wlej roztwór do mydła i zamieszaj. Za pomocą dużej łyżki zbierz z wierzchu pozostałą pianę mydlaną i umieść ją w małym naczyniu. Ubij ją, dodaj aromatów oraz odrobinę gliceryny i przelej do formy, otrzymasz małe mydło do rąk.

Użyj zmrożonej wcześniej filiżanki i wlej do niej odrobinę mydła by ocenić jego przeźroczystość. Na początku mydło może wydawać się przeźroczyste, , ale może to być złudne, wstaw filiżankę do zamrażalnika na 5-10 min i sprawdź ponownie. Jeśli mydło jest bardzo mętne, wymaga więcej rozpuszczalnika. To moment w którym procedura tworzenia mydła wymaga cierpliwości. Nie panikuj, nie zakładaj że mydło się nie udało tylko próbuj dodawać alkohol za pomocą spryskiwacza w małych dawkach. Miksturze nic nie powinno się stać dopóki utrzymasz temperaturę około 70°C. Możesz potrzebować dużo czasu na kolejne próby. Pamiętaj, by za każdym razem przykrywać naczynie aby zapobiec odparowaniu alkoholu. Próbuj również dodawać syropu cukrowego i gliceryny. Nawet najbardziej precyzyjne procedury wymagają często dostosowania, gdyż istnieje bardzo wiele czynników, które wpływają na ostateczny rezultat.

Po uzyskaniu zadowalającego efektu przelej mydło przez sitko do słoja i pozwól mu trochę ostygnąć. Włóż termometr i przykryj słój szczelnie folią do pakowania. Gdy temperatura spadnie do 60°C zacznij dodawać barwniki i substancje aromatyzujące.

Na powierzchni mydła zacznie formować się kożuch. Spryskaj go alkoholem i zamieszaj by się rozpuścił.. Rozlej do wcześniej przygotowanych form.

Jeśli to możliwe umieść formy w zamrażarce, im szybciej nastąpi schłodzenie tym bardziej przeźroczyste będzie mydło. Jeśli nie masz miejsca w zamrażarce, użyj lodówki.
Sprawdź mydło po kilku godzinach, jeśli jest wystarczająco twarde, możesz wyciągnąć je z form, lecz wcześniej odczekaj 5 minut. Uważaj by nie zostawić na mydle odcisków palców. Susz mydło i pozwól mu dojrzeć przez około 2 tygodnie zanim zaczniesz go używać. Przez ten czas stwardnieje jeszcze bardziej i stanie się jeszcze bardziej przeźroczyste. Wypoleruj je używając alkoholu i zapakuj by ochronić go przed wilgocią.

Przeźroczyste naturalne mydło domowej roboty po przetopieniu traci swoją przeźroczystość, będzie wymagało dodania rozpuszczalnika i może się skończyć uzyskaniem miękkiej lepiącej się masy. Jeśli koniecznie potrzebujesz je przetopić, zrób to od razu mając pod ręką alkohol, glicerynę i syrop.

Aloesowy żel oczyszczający

60 gram żelu aloesowego
2 łyżki oleju migdałowego
1 łyżka gliceryny
½ łyżki wyciągu z pestek grejpfruta lub oleju witaminy E
4 krople olejku eterycznego sandałowca
2 krople olejku eterycznego lawendy
Zmieszaj dobrze i umieść w słoiczku. Delikatnie oczyść twarz żelem, natępnie przetrzyj nawilżoną ściereczką.

Ogórkowo-jabłkowa maseczka na twarz

½ ogórka oczyszczonego z pestek
1 białko jaja kurzego
½ łyżeczki soku z cytryny
½ łyżeczki soku z limonki
½ łyżeczki liści wonnej mięty
1 kropla olejku eterycznego z limonki

Dokładnie zmiksuj wszystkie 5 składników w robocie kuchennym.
Na końcu domieszaj olejek eteryczny. Schładza mieszaninę przez 10 minut w lodówce.
Nałóż warstwę na czystą twarz i kark, pozostaw maseczkę na 20 minut. Spłucz dobrze ciepłą wodą.

Maseczki Ogórkowo-jabłkowej najlepiej używać zaraz po przygotowaniu, gdyż składniki mogą się psuć. Niezużyta porcja maseczki może być przechowywana w najchłodniejszej części lodówki przez 1-2 dni, ale po tym czasie musi zostać wyrzucona.

Mineralna sól do kąpieli

Podstawowe składniki to sól kuchenna (nie jodowana), soda do pieczenia, sól gorzka (siarczan magnezu). Niektórzy używają również boraksu. Dodaj sole do dużego naczynia w proporcjach

3 części soli gorzkiej
2 części sody do pieczenia
1 część soli kuchennej (lub boraksu)
olejki eteryczne (zapachowe, ziołowe/kwiatowe)

Zmieszaj dokładnie rękami. Niektórzy zaproponują ci mieszanie łyżką lub innym narzędziem, inni jednak uważają że sole działają najlepiej zmieszane za pomocą rąk. Mieszanka ta może być teraz bazą do przygotowania różnorodnych soli kąpielowych. Do soli możesz dodać naturalnych barwników, wykorzystywanych w produktach żywnościowych. Dodawaj je do bazy powoli kropla po kropli. Jeśli potrzebujesz dwóch lub więcej barwników by uzyskać nietypowy kolor (np. purpurowy), zmieszaj je najpierw na łyżce by uniknąć uzyskania soli dwukolorowej, jeśli oczywiście nie planujesz takiego efektu. Odcień możesz regulować ilością barwnika. Zmieszaj bazę z barwnikami za pomocą rąk (lub łyżki), aż do uzyskania równomiernego zabarwienia.
Następnie dodaj olejki eteryczne jeden po drugim, kropla po kropli. Mieszaj przez co najmniej 15 minut, aż wszystkie sole będą odpowiednio nawilżone. Kieruj się swoim nosem by dobrać właściwe proporcje. Zapach powinien być intensywny. Im więcej zapachu w soli tym mniejsze ilości zużyjesz do każdej kąpieli.
Podczas korzystania z soli, dodaj 2-5 łyżek soli na pełną wannę wody. Zamieszaj wodę rękami i delektuj się aromatyczną kąpielą!